Trudno byłoby zarzucić temu ostatniemu raperowi stylistyczną i gatunkową stałość, wszak to artysta świetnie odnajdujący się zarówno w rapie spod znaku horror rapu, hardcore rapu, psychorapu, trueschoolu, bragga, a także w kooperacji z Jimkiem i orkiestrą NOSPR-ową, nie wspominając już o dodaniu swoich trzech groszy do spektaklu Wujek.81. Czarna ballada w reżyserii Roberta Talarczyka.
Miuosh – Pop.
Wilczy humor to zdecydowanie najbardziej oczekiwana premiera 2016 roku wśród produkcji rapowych. I chyba najbardziej dzieląca fanów muzyki bydgoskiego rapera – Bisza. Co dostajemy po czterech latach od debiutu Wilka chodnikowego oraz po dwóch od kooperacji z B.O.K. przy produkcji Labiryntu Babel? Zupełnie nowy materiał, i to na tyle świeży, że trudno szukać mu podobnych na rodzimej scenie rapowej.
Bisz & Radex – Wilczy humor (recenzja płyty) Dowiedz się więcej »
Tak długo jeszcze nie czekaliśmy na płytę Łony i Webbera, którzy przed premierą Nawiasem mówiąc przekonywali w żartobliwym filmiku zamieszczonym na YouTube, że próbowali wszystkiego. Gdy nic im się nie udało, postanowili połączyć swoje siły i po niespełna pięciu latach wydać nowy album. Wykorzystując frazę jednego z numerów zamieszczonych na płycie, można zapytać: „Czy to błąd?”.
Łona&Webber – Nawiasem mówiąc (recenzja płyty) Dowiedz się więcej »
Jedne historie żyją w nas krótko, drugie długo, a jeszcze inne wcale nie wybrzmiewają – i tutaj nie ma zasady. Ale są i historie, które opowiedziane w trzech różnych formach – książka, film, muzyka – wciąż zaskakują, nasuwając nowe interpretacje. Taki jest właśnie Gnój Wojciecha Kuczoka, Pręgi Magdaleny Piekorz i Pręgi rapera Mam Na Imię Aleksander.
Po trzykroć opowiedziana historia – Pręgi / Gnój Dowiedz się więcej »
